کمونیسم از دیدگاه کارل مارکس
مظفر- کارگربخش تأسیسات
تنظیم شده در یک نسخه ساده و قابل فهم.
کارل مارکس، متفکر و نویسندهی آلمانی کمونیسم را آیندهی طبیعی جامعهی بشری میدانست. مرحلهای که پس از فروپاشی نظام سرمایهداری بهوجود میآید.
به باور مارکس، کمونیسم یک جامعهی بیطبقه است. یعنی در آن هیچ کسی از نظر ثروت، قدرت یا جایگاه اجتماعی بر دیگران برتری ندارد.
مارکس فکر میکرد که سرمایهداری بهدلیل نابرابریهایی که ایجاد میکند دچار بحران میشود.
در این نظام بیشتر ثروت در دست یک اقلیت سرمایهدار قرار دارد و اکثریت مردم یعنی کارگران مجبورند برای زندگی کار کنند، در حالیکه سود اصلی نصیب سرمایهداران میشود.
این تضاد بهگفتهی مارکس سرانجام به انقلاب کارگران و تغییر نظام منجر خواهد شد.
در جامعهی کمونیستی، مالکیت خصوصی بر کارخانهها، زمین و ابزار تولید از بین میرود و این چیزها در اختیار همهی مردم قرار میگیرد.
دیگر کسی نمیتواند از کار دیگران سود ببرد.
هدف این است که همه با هم کار کنند و نیازهای همدیگر را برآورده کنند.
مارکس یک جملهی معروف دارد که خلاصهی کمونیسم را نشان میدهد از هرکس به اندازه توانش، به هرکس به اندازه نیازش.
یعنی هر کسی به اندازهی توانش کار میکند، اما هر کس به اندازهی نیازش بهره میبرد، نه صرفاً بر اساس دارایی یا قدرتش.
در نهایت در کمونیسم حتی دولت هم از بین میرود، چون دیگر نیازی به زور و کنترل نیست و مردم یاد میگیرند که با همکاری و بدون زورگویی زندگی کنند.
بهطور ساده کمونیسم در نگاه مارکس یعنی جامعهای برابر، بدون استثمار، بدون فاصلهی طبقاتی و با همکاری و همبستگی میان همهی انسانها.
امید است مورد استفاده قرار گیرد.
